Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος

Ἅγ.Ἰωάννης Χρυσόστομος:Ἄν τό παιδί διδαχτεῖ ἀπό μικρό νά σκέπτεται μέ σωστό τρόπο

Μέχρι πότε θα είμαστε κάτω από το σακικό φρόνημα; Μέχρι πότε θα σκύβουμε και θα επικεντρώνουμε όλο το ενδιαφέρον μας πάνω στα γήινα πράγματα; Όταν πρόκειται, για την φροντίδα της ανατροφής και την παιδαγωγία των παιδιών μας, ας παίρνουν όλα τα άλλα δεύτερη θέση και σημασία. Αν το παιδί διδαχτεί από μικρό να σκέπτεται με σωστό τρόπο, τότε έχει ήδη αποκτήσει μεγάλο πλούτο και δόξα. Δεν θα έχεις κατορθώσει τίποτα το σπουδαίο, αν έχεις μάθει το παιδί σου κάποια τέχνη η την αρχαία φιλοσοφία, με την οποία θα κερδίσει ενδεχομένως χρήματα. Το σπουδαίο θα είναι αν το έχεις διδάξει την τέχνη να... περισσότερα »
Το «ΟΧΙ» στο καρναβάλι
alopsis
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Έφτασε πάλι φέτος η περίοδος αυτή, που οι γονείς καλούμαστε να δώσουμε την άδειά μας για την συμμετοχή των παιδιών μας, σε κάποιο πάρτυ μασκέ ή ακόμα και στον αποκριάτικο χορό του σχολείου. Κάποιοι από εμάς αναρωτιόμαστε: Είναι τόσο κακό να πω «ναι»; Πώς να πω «όχι» αφού όλα τα άλλα παιδιά θα συμμετέχουν; Μήπως αντί να παιδαγωγήσω το παιδί με το «όχι», προκαλέσω την αντίδρασή του και γίνει μεγαλύτερο κακό; Λογικές οι ανησυχίες, αλλά είναι η λογική ο μόνος οδηγός για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας; Θα μιλήσω ως ορθόδοξη μητέρα χωρίς κάποια άλλη επιστημονική ιδιότητα..

Τα παιδιά μας θα ζήσουν σε έναν κόσμο πραγματικό, με πραγματικά διλήμματα και πραγματικές προκλήσεις. Στη ζωή τους πολλές φορές θα αποδεχτούν καταστάσεις, αλλά και πολλές άλλες θα χρειαστεί να πουν «όχι», σε θέματα που έχουν σχέση με την προσωπικότητά τους, την ελευθερία τους και τις αξίες τους. Όσο πιο νωρίς λοιπόν εκπαιδευτούν σε αυτό (εκπαίδευση που δεν την παίρνουν ως επί το πλείστον από το σχολείο), τόσο το καλύτερο. Το παιδί που μεγαλώνει σε μια αγωνιζόμενη χριστιανική οικογένεια, έχει πολλές ευκαιρίες να ασκηθεί, στο να χρησιμοποιεί αυτά τα «όχι» ως θωράκιση της πνευματικής και σωματικής του υπόστασης.

Η νηστεία για παράδειγμα είναι σημαντικό «σχολείο», για τα παιδιά που μπορούν να την ακολουθήσουν. Μαθαίνουν εκούσια να στερούν τον εαυτό τους από κάτι που τους ευχαριστεί, προκειμένου να δώσουν χώρο σε κάτι που τους ωφελεί. Στο να αντιληφθούν όμως τα παιδιά αυτή την ωφέλεια, μεγάλο ρόλο παίζουμε εμείς οι γονείς. Από μικρή ηλικία πρέπει να συζητάμε μαζί τους για πράγματα που μπορούν να καταλάβουν. Να τα συνδέουμε με την εκκλησία, όπου εκεί θα γνωρίσουν το πραγματικό νόημα όλων των πνευματικών μας αγώνων. Να επιδιώκουμε συναναστροφές με ανθρώπους που κάνουν τον ίδιο αγώνα, ώστε να καταλαβαίνουν τα παιδιά πως δεν είναι είμαστε «οι μόνοι». Να τα βοηθούμε να αποκτήσουν ως πρότυπα ανθρώπους με αγωνιστικό φρόνημα και πάνω από όλα να προσευχόμαστε για αυτά φροντίζοντας η ζωή μας να αποτελεί παράδειγμα ενάρετου βίου για τα παιδιά μας. Εάν δείξουμε με συνέπεια μια τέτοια φροντίδα από τα μικρά τους χρόνια, τότε μεγαλώνοντας τα πράγματα θα είναι πιο απλά και για εμάς και για εκείνα.
Δεν πρέπει επίσης να μας ξεγελάει η ηλικία του παιδιού. Δεν γίνεται την ίδια συμπεριφορά κάποτε να την αντιμετωπίζουμε ως αθώα και να την παροτρύνουμε και αργότερα ως επιβλαβή και να την  αποτρέπουμε. Η ασυνέπεια στην διαπαιδαγώγηση μπερδεύει τα παιδιά και υπονομεύει το κύρος των αποφάσεών μας. Μπορούμε με απλότητα σοβαρότητα και αγάπη να εξηγήσουμε στα παιδιά την απόφασή μας, με βαθύτερο στόχο πάντοτε όχι την άκριτη υπακοή αλλά την καλλιέργεια ενός χριστιανικού και ομολογιακού φρονήματος. Πολύ ωφέλιμο επίσης θα ήτανε να αντιπροτείνουμε κάποια άλλη ευχάριστη και πρωτότυπη δραστηριότητα στα παιδιά, ώστε να αντισταθμιστεί μέσα τους η στέρηση της «ψυχαγωγίας» με κάτι πραγματικά ψυχαγωγικό.
Δεν θα αναφερθώ στα χαρακτηριστικά εκείνα του καρναβαλιού που αποδεικνύουν πως είναι ένα έθιμο εντελώς αταίριαστο με την χριστιανική μας ιδιότητα, διότι πολλά έχουν ειπωθεί για αυτά και όλοι λίγο ή πολύ τα γνωρίζουμε. Αρκεί να θέσουμε στους εαυτούς μας το ερώτημα, «Ένα από αυτά τα αγιασμένα ανδρόγυνα που στολίζουν το συναξάρι της εκκλησίας μας, θα παρότρυνε τα παιδιά του σε τέτοιου είδους διασκεδάσεις;». Νομίζω μπορούμε να υποθέσουμε την απάντηση.
Και αν τελικά το παιδί δεν αποδεχτεί την στάση μας; Θα σας πω ένα περιστατικό από προσωπική εμπειρία. Μια μέρα ο γιος μου γύρισε από το σχολείο με ζωγραφισμένο πρόσωπο και ένα μασελάκι με δόντια …δράκουλα! Ήταν περίοδος του Τριωδίου. Μου κακοφάνηκε αλλά συζητώντας το με τον σύζυγό μου αποφασίσαμε να μην του δώσουμε παραπάνω σημασία από αυτήν που πραγματικά είχε. Είπαμε δυο κουβέντες με απλότητα και το θέμα έληξε εκεί. Γιατί τελικά έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα το παράδειγμα και το μήνυμα που παίρνουν τα παιδιά μας από το σπίτι (το σύγχρονο κρυφό σχολειό) παρά από οπουδήποτε αλλού. Δεν νουθετούμε τα παιδιά μας για να γίνει το δικό μας θέλημα αλλά για να τα συνδέσουμε με τον Θεό.
Ως ορθόδοξοι χριστιανοί γονείς κάνουμε τις προσπάθειές μας και εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε Αυτόν αλλά να θυμόμαστε πως μεγαλώνουμε ελεύθερες προσωπικότητες και ότι ο Θεός έχει πάντα το δικό του σχέδιο για εμάς και τα παιδιά μας.
Τ.Α.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
 Πηγή: enromiosini.gr
 http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=3042

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Η ομορφότερη Πατρίδα του κόσμου


Η ομορφότερη Πατρίδα του κόσμου
Η ομορφότερη Πατρίδα του κόσμου

Αρχιμ. Ιωαννικίου
Καθηγουμένου Ι.Μ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σοχού

Είναι βέβαιο ότι για την ομολογία μας αυτή θα μας κρίνουν και θα μας κατακρίνουν οι γραικύλοι και οι ξενόδουλοι. Θα μας περιγελάσουν οι «εξυπνάκηδες». Θα μας κατηγορήσουν οι κουλτουριάρηδες. Θα μας πουν «παληά μυαλά», καθυστερημένους, αισθηματίες, ρομαντικούς, σωβινιστές αυτοί που είναι απάτριδες ή δήθεν κοσμοπολίτες και νεοεποχίτες. Μα δεν θα «κιοτέψουμε» να το πούμε κι άλλη μια φορά, πάλιν και πολλάκις, και χίλιες φορές να το διαλαλήσουμε: «Η ομορφότερη πατρίδα του κόσμου» είναι η πατρίδα μας, η Ελλάδα. Δεν θα δειλιάσουμε να κηρύξουμε παντού την αγάπη μας, τον πόνο μας, τον ενθουσιασμό μας για την Ελλάδα. Αυτή την πατρίδα που κομμάτιασαν μα τα κόμματά τους οι άσπλαχνοι οι κομματάρχες και την έκαναν συντρίμια…

Σαν Χριστιανοί αγαπάμε όλο τον κόσμο, όλους τους λαούς της γης, όπως προστάζει και το Ιερό Ευαγγέλιο και ο Χριστός μας, όπως το εβίωσαν όλοι οι Άγιοι. Αλλά δεν θα παύσουμε να λέμε, μαζί με τον ποιητή:

Όλες τις χώρες να σας πω,
όλες τις χώρες αγαπώ,
που άκουσα και είδα.
Αλλά καμμιά τόσο πολύ
σαν την πατρίδα την καλή
σαν τη γλυκειά πατρίδα.

Της Οικουμένης τα καλά
όσο κι αν είναι αυτά πολλά
μ’ εκείνη δεν τ’ αλλάζω
κι αν η πατρίδα τ’ απαιτή
από καμμία δυνατή
θυσία δεν τρομάζω.
(Γεώργιος Βιζυηνός)

Γιατί ‘ναι η πατρίδα μας η ομορφώτερη του κόσμου; Διότι είναι η χώρα του ήλιου. Γεμάτη φυσικό φως και γεμάτη πνευματικό φως. Ποια άλλη χώρα έχει αυτόν τον ήλιο, αυτό το φως; Ποια άλλη χώρα έχει αυτό το κλίμα, αυτή την ατμόσφαιρα, που επηρεάζει βαθειά την ψυχοσύνθεση, την ιδιοπροσωπεία του Ρωμιού;

Ήλιε μου,
έβγα ήλιε μου,
που κάνεις το χωράφι
και γεμίζει από χρυσάφι.
(Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

Η πατρίδα μας είναι αδιάκοπα λουσμένη στη θάλασσα, βαπτισμένη στην ωραία θάλασσά της.

Μεσ’ από κύματα σε φως λουσμένη
βγαίν’ η πατρίδα μου. Ω τι χαρά!
Εκεί η μανούλα μου με περιμένει
θωρεί τη θάλασσα και λαχταρά.

Τρέξε στα πόδια της! Απ’ τ’ ακρογιάλι
ρίχνει ανήσυχη εδώ ματιά.
Πες της πως μ’ έφερες οπίσω πάλι
εσύ, που μ’ έσυρες στην ξενητειά.
(Αριστ. Προβελέγκιος)

Γράφει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος για την Ελληνική Φύσι: «Αυτή η Ελληνική φύσις η ήμερος και σχεδόν πτωχή είναι η ωραιοτέρα του κόσμου. Πώς; Διατί; Ένας Γάλλος σοφός, αρχαιολόγος και συγγραφεύς, ο οποίος πολλάκις επεσκέφθη την Ελλάδα το εξηγεί θαυμάσια… Είναι η μοναδική διαύγεια της ελληνικής ατμόσφαιρας που σε κάνει να διακρίνης τα πλέον απομεμακρυσμένα αντικείμενα… Υπάρχουν υψώματα από τα οποία ο θεατής ημπορεί να συλλάβη ολόκληρον την ελληνικήν χώραν. Να ιδή βουνά αλλεπάλληλα εις ατελείωτον βάθος… τα οποία συγχέονται επί πλέον με το κυανούν του ουρανού. Έπειτα κοιλάδας, πεδιάδας, ποταμούς, κόλπους, θάλασσας, ακρωτήρια, νησιά, όλα ως επί άβακος (=σαν σε τραπέζι)… Λοιπόν, παρόμοιον θέαμα δεν απαντά κανείς πουθενά. Και τα επί πλόεν φημισμένα τοπία της Ευρώπης -έξαφνα, τα πολυθρύλητα ελβετικά και ιταλικά- είναι σχετικώς περιωρισμένα… Απεναντίας εδώ εις την Ελλάδα οι ορίζοντες είναι πάντοτε ανοικτοί, η οπτική ακτίς απεριόριστος…

Αλλά η αξία της πατρίδας μας είναι η Παράδοση, ο Πολιτισμός της -πνευματικός και λαϊκός πολιτισμός, ο λαός της. «Ποια άλλη φυλή -γράφει ο Φ. Κόντογλου- στόλισε τη ζωή της με τέτοια αμάραντα λουλούδια; Σε ποια χώρα τραγουδούσανε και ψέλνανε όλοι, από τον μικρόν ως τον μεγάλον; Πού τεχνουργέψανε, σαν με κάποιο κοφτερό σμιλάρι τέτοια τραγούδια παλληκαρίσια, τέτοια ερωτικά, τέτοια νανουρίσματα, τέτοια μοιρολόγια που να ραγίζει η γης από την πίκρα; Πουθενά!...»

Χαρά σ’ εσέ, χώρα λευκή
και χώρα ευτυχισμένη!
Καμμιά χώρα σ’ όλη τη γη,
καμμιά στην οικουμένη
δεν ηύρε τέτοιο φυλαχτό
σαν το δικό μου μάτι…
(Κωστής Παλαμάς)

Δεν υπερβάλλουμε. Δεν βρισκόμαστε έξω από την πραγματικότητα. Κι ούτε είναι μόνο δική μας αντίληψη. Είναι διατυπωμένο από κάθε σκεπτόμενον και λόγιον άνθρωπον των γραμμάτων και των τεχνών ότι είναι η πατρίδα της Ποίησης, η πατρίδα του μέτρου και του κάλλους, η πατρίδα των Επιστημών, η πατρίδα της Δημοκρατίας. Γράφει ο Γερμανός ποιητής και συγγραφέας Φρειδερίκος Σίλερ:

«Όπου γυρίσω την σκέψη μου, όπου και
να στρέψω την ψυχή μου μπροστά μου σε βλέπω,
σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο,
Αρχιτεκτονική; Εσύ μπροστά μου πρώτος και
αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ; Μαθηματικά,
Φιλοσοφία, Ιατρική, κορυφαίος
και ανυπέρβλητος. Για Δημοκρατία διψώ,
Ισονομία και Ισότητα, εσύ μπροστά μου,
Έλληνα… ασυναγώνιστος και ανεπισκίαστος…»

Η πατρίδα μας είναι η χώρα του ηρωισμού, γη ηρώων, μάννα ηρώων. Κι αυτό με μια παγκόσμια διαπίστωση: Ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες!!...

…Στη μακρινή πατρίδα μου έχει ευωδιά και χάρι
το ταπεινώτερο δεντρί, το πιο φτωχό χορτάρι,
στους κλώνους της αμυγδαλιάς
σμίγουν ανθοί και χιόνια
και φέρνουνε την άνοιξι γοργά τα χελιδόνια.
(Γ. Δροσίνης)

Ποιος τόπος έχει τέτοια υπέροχη Ιστορία; Ποια γωνιά του πλανήτη έχει τέτοια όμορφη και πλούσια Γλώσσα; Γι’ αυτό λύσσαξαν όλοι οι δαίμονες να δολοφονήσουν την Ιστορία μας, να καρατομήσουν την Γλώσσα μας.

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και ΚΑΤΙ, πούχομε μεσ’ στην καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου ακτίνα
 και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!
(Ι. Πολέμης)

Αυτό το «κάτι» είναι το μεγαλύτερο διαμάντι της Ρωμιοσύνης, το Φως, ο Ήλιος, η Δόξα της. Είναι η Ορθοδοξία της. Δεν θα το κρύψουμε. Η πατρίδα μας είναι η πατρίδα της Ορθοδοξίας. Εδώ «η δόξα του Χριστού». Εδώ, στο «σκεύος της εκλογής των λαών», το σκεύος εκλογής: ο Απόστολος Παύλος. Εδώ η κιβωτός της Ορθοδοξίας, η Ρωμιοσύνη, το Βυζάντιο. Εδώ η Καινή Διαθήκη της Πίστεως, γραμμένη στα ελληνικά ολόσωμη. Εδώ η Θεολογία, η Μουσική, η Υμνολογία, ο ελληνικός λόγος στην υπηρεσία του Υιού και Λόγου του Θεού, στη δόξα της Αγίας Τριάδος. Εδώ η Τέχνη του υπερβατικού, του συμβολισμού της Αναστάσεως, της Αιωνιότητος, της Βασιλείας του Θεού. Εδώ οι άγιοι Πατέρες, εδώ η χώρα των αγίων.

Στο τελευταίο βιβλίο του «Αν υπάρχει ζωή θέλω να ζήσω» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικολάου στον επίλογό του αναφέρονται τα εξής αξιωσημίεωτα: «…Βρέθηκα σε διάφορα όμορφα μέρη του κόσμου και στα ενδιάμεσα πέρασα από τα Κύθηρα, τη Σάμο, την Πάρο, την Πάτμο, το Αγαθονήσι, την Σαντορίνη… Σε πόσο καταπληκτική αλήθεια χώρα ζούμε! Απίθανες εναλλαγές του τοπίου, καταγάλανα νερά, πεντακάθαρος ουρανός, ηλιόλουστες μέρες, σπάνιες γεύσεις και μυρωδιές, απερίγραπτη λαογραφία, καρδιακές συνήθειες, μοναδική ιστορία, εικόνες πραγματικοί πίνακες, και πολιτισμός γεμάτος ουσία, ένα αληθινό θαύμα. Γιατί αυτός ο τόπος να μην είναι ο καλύτερος του κόσμου για να ζήσει κανείς;….

…Πώς μπορεί αυτός ο τόπος να περνάει κρίση;… Πώς γίνεται σε αυτόν τον τόπο που διαχρονικά διεκδικήθηκε ο Θεός και πληθωρικά εκφράστηκε η παρουσία Του, σήμερα να ρωτάμε πού είναι ο Θεός;… Η Ελλάδα είναι μόνο χώρα φυσικού κάλλους και ομορφιάς. Είναι κυρίως χώρα που φιλοξένησε και εξέφρασε την αλήθεια. Τον έδειξε τον Θεό και τον έζησε.

»Γυρίζεις στο παρελθόν και διαπιστώνεις ότι η αναζήτηση του Θεού φτιάχνει έναν Παρθενώνα… Το κυνήγι της ζωής μαζί του δημιουργεί σε μεταγενέστερους χρόνους ένα Άγιον Όρος ή χιλιάδες βυζαντινά και άλλα αριστουργηματικά μνημεία. Η ανάγκη να χαρούν οι άνθρωποι την παρουσία Του γεμίζει τον τόπο μας με ξωκλήσια, με εκκλησιαστικά πανηγύρια και γιορτές. Η εμπειρία της κοινωνίας Του γεννά θεολογικές αναβάσεις, όπου η καρδιά ξεπερνάει τη διεισδυτικότητα του νου και εισέρχεται στη θέα των μη ορωμένων. Η επιθυμία της δοξολογίας Του εκφράζεται σε μια γλώσσα πραγματικά θεϊκή, που η ακρίβεια, η πλαστικότητα και η ποιητικότητά της είναι ό,τι καλύτερο ανθρωπίνως για να περιγραφεί το απρόσιτο μυστήριο του Θεού…

»Όλο αυτό είναι η ιστορία μας, ο πολιτισμός μας, η ταυτότητά μας, τα γονίδιά μας, η ανάσα μας, η ζωή μας. Με μια λέξη η πίστη μας. Σήμερα χάσαμε τη γλώσσα μας, μιμηθήκαμε το λίγο, μόνο και μόνο επειδή είναι ξένο, προσβάλαμε το πολύ για τον απλό λόγο ότι το κληρονομήσαμε, στερηθήκαμε τη δική μας γνώση, κάναμε συνήθεια το παράξενο, φτώχηνε η λογική μας… Εποχή με πολυπραγμοσύνη αλλά χωρίς σοφία. Ανίκανη να γεννά πνεύμα και πολιτισμό, ανίκανη να μιμείται το καλό. Εξειδικευμένη στο ασύνετο γκέμισμα…»

Πόσος πόνος να βλέπεις τα νειάτα της πατρίδας σου αδικώντας τον εαυτό τους, να θαμπώνονται από τη μάταιη ύλη, να εγκαταλείπουν την πατρίδα. Όσο φτωχή κι αν είναι. Ποιο πιστό και άξιο παιδί εγκαταλείπει την στοργική του μάννα; Όσο φτωχή κι ανήμπορη κι αν είναι. Είναι όμως πλούσια σε πνεύμα, σε πίστη, σε αληθινή ζωή. Παιδιά της Ελλάδος παιδιά… πέρα κει στα ξένα πάρτε «μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό».
http://impantokratoros.gr/E9BA56DA.el.aspx

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Μακριά από τις καρναβαλικές εκδηλώσεις!


Τα καρναβάλια για μία ακόμη χρονιά καλύπτουν αυτές τις ημέρες τα πραγματικά προβλήματά μας. Η πλειοψηφία δυστυχώς των ανθρώπων ρίχνεται στη λατρεία του «θεού καρνάβαλου», για να «χαρεί» και να «το ρίξει έξω».

Όμως δε γνωρίζουν ότι συμμετέχοντας κανείς σε αυτές τις ασχήμιες, συμμετέχουν στα αισχρά διονυσιακά δρώμενα της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας. Μάλιστα αν δεχτούμε την εκκλησιαστική άποψη ότι «πάντες οι θεοί των εθνών (είναι) δαιμόνια» (Ψαλμ. 95,5) τότε οι ατυχείς «καρναβαλιστές» λατρεύουν ουσιαστικά τα κακοποιά δαιμόνια, τα οποία κρύβονται πίσω από τις παγανιστικές «θεότητες».

Δεν είναι τυχαία η ανάπτυξη και η διάδοση των σύγχρονων καρναβαλικών «εορτών» σε όλο τον κόσμο. Κάποιοι σκοτεινοί βάζουν το «αόρατο» χέρι τους σε αυτή την ανάπτυξη. Δεν είναι τυχαίο επίσης που όλοι σχεδόν οι Δήμοι της Χώρας μας «βάζουν βαθιά το χέρι στα άδεια ταμεία τους» και επιδοτούν πλουσιοπάροχα τις αισχρότητες του καρνάβαλου. Από τη στήλη αυτή προτρέπουμε τους αδελφούς μας χριστιανούς να μη συμμετάσχουν ούτε στο ελάχιστο στα δαιμονικά καρναβαλικά δρώμενα. Να μη μιμηθούν τους άλλους και ντύσουν τα παιδιά τους τις «αθώες» αποκριάτικες στολές, διότι τα ωθούν να συνηθίζουν στα καρναβαλικά έθιμα.
Για εμάς η αρχή του Τριωδίου θα πρέπει να είναι περίοδος αυτοσυνειδησίας και μετάνοιας και όχι ευκαιρία για ανήθικα ξεφαντώματα! Έχουμε ανάγκη από μόνιμη χαρά και ειρήνη στην ψυχή μας (τη χαρά και ειρήνη που είναι καρποί του Αγίου Πνεύματος ) και όχι από την ευκαιριακή και ανούσια καρναβαλική!
Ορθόδοξος Τύπος, 22/02/2013
 http://aktines.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9471.html#more

Ἡ ΠΕΘ πρός τόν Ὑπουργό Παιδείας γιά τήν ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί τή φημολογούμενη κατάργηση ἀργιῶν

Ἀθήνα 7 Φεβρουαρίου 2014

Ἀριθμ. Πρώτ.: 26
Πρός

Τόν Ὑπουργό Παιδείας

καί Θρησκευμάτων
κ. Κωνσταντῖνο Ἀρβανιτόπουλο
Ἀνδρέα Παπανδρέου 37

151 80 Μαρούσι
Ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ,
Ἐκφράζουμε τήν ἀπογοήτευσή μας  γιά τή συνεχιζόμενη ὑποβάθμιση τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν. Δυστυχῶς κύριε Ὑπουργέ, δέν εἰσακούσατε τίς ἐκκλήσεις οὔτε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οὔτε τῆς Ἑνώσεώς μας γιά καθιέρωση τῆς ἡμέρας τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ὡς σχολικῆς ἑορτῆς καί δέν ἀποστείλατε καμία σχετική ἐγκύκλιο στά σχολεῖα φέτος. 
Ἐπιπλέον, φημολογεῖται ὅτι τό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Παιδείας καί Θρησκευμάτων, ἑτοιμάζει πλήρη κατάργηση τῶν ἀργιῶν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τῆς Σύναξης τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου (7 Ἰανουαρίου), τῶν ἑορτῶν τῶν πολιούχων ἁγίων κ.α. στό πλαίσιο σχεδιασμοῦ ἐπιμήκυνσης τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Τέτοια ἀπόφαση θά ἀποτελέσει ἕνα ἀκόμη βῆμα στήν σχεδιαζόμενη ἀπό πολλούς, πορεία ἀποχριστιανοποίησης τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου καί τῆς κοινωνίας.
Ἀναμένουμε τή δραστική παρέμβασή σας γιά τήν καθιέρωση τῆς μνήμης τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ὡς σχολικῆς ἑορτῆς ἀλλά καί τή διάψευση τῶν παραπάνω φημῶν.
Μετά τιμῆς
Γιά τό ΔΣ τῆς ΠΕΘ
Ὁ Πρόεδρος
Ἠλίας Μπάκος
Δρ Θεολόγος - Φιλόλογος
 
Ὁ Γέν. Γραμματέας
Κώστας Σπαλιώρας
Δρ Θεολόγος
 
Κοίν.: Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Μικρά καί μεγάλα ζῶα καί πουλιά κατά τή διάρκεια τοῦ χειμώνα


Γεια σας
Ο Χειμώνας τελειώνει ημερολογιακά,αλλά σε μερικά μέρη του κόσμου,ο χειμώνας είναι ακόμα στην ακμή του.Η ομορφιά και η αγνότητα των ζώων,δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί σε όλο της το μεγαλείο σε μία φωτογραφία.Έστω όμως και αυτό το λίγο που μπορούμε να θαυμάσουμε μέσα από το φωτογραφικό φακό.Ελάτε να απολαύσουμε λοιπόν,τις φωτογραφίες μικρών και μεγάλων ζώων και πουλιών από τη ζωή τους στη φύση,μέσα στον χειμώνα.













http://lampyrides.blogspot.gr
 http://www.hristospanagia3.blogspot.gr/